Gespot...

In Dublin...

Laat de zomer maar komen..

Lekkere kussens zijn binnen...

Dagje Leiden, Dagje Valkenburg..

Sinterklaas was langs geweest in december, snachts hadden we de paardenhoeven gehoord en smorgens zaten er twee kaarten voor Soldaat van Oranje is Jos zijn bergschoenen. Vorige week gingen Jos en Guus dus naar de voorstelling en ik had een date met Tardi. Ik bedoel maar, laten ze leuke dingen gaan doen, wij beardies vermaken ons ook opperbest.
Met allemaal kadootjes zijn we op tijd op pad gegaan. Toen we aankwamen was het een heeeeeel groot huis en opeens zagen we een bekende bij de deur: Gre, je weet wel " van" Riaan! Dat was leuk, zij blijken dus ook in het grote huis te wonen.
Wat waren Bert, MJ, Jos en Guus blij om elkaar weer te zien, het was alsof ze elkaar wel twee weken niet gezien hadden, en een herrie!!

En Tardi heeft iets wat wij niet hebben: een balkon. Natuurlijk heb ik daar even een kijkje genomen, hoog joh.

Na het eten gingen Jos en Guus op pad, Bert heeft voor ze aangereden, hij werkte vroeger op Valkenburg en wilde wel even een kijkje nemen. De voorstelling was echt adembenemend, geweldige special effects, mooie, hele mooie muziek en geweldige acteurs. Ik zal niet alles verklappen, maar volgens mijn bazen is dit niet te evenaren doordat het publiek op de tribune draait naar verschillende decors, de motoren rijden rond over het podium, de zee is heel goed nagebootst en... hangardeur gaat twee maal open, een keer voor de Dakota waar Wilhelmina uitstapt en een daverend applaus krijgt, en aan het eind knalt Erik op zijn BSA het theater uit, op weg naar de toekomst..gaaaaaaaaaaff!

Toen ze terug waren in het grote huis kwam er nog meer bezoek, Ellen en Tijl kwamen langs, heel erg gezellig. Tijl is nog maar 10 maanden, dus een super klein mensje, maareh.. ik vond hem heel erg leuk en helemaal niet raar ofzo omdat ie klein was..Nee, we waren gelijk vrienden.

We waren erg laat thuis, de volgende dag even uitslapen en daarna maar es op internet zoeken naar de muziek uit De Soldaat..

Koud met een zonnetje...

Sooow zeg, wat was het weekend koud, toch weerhield de koud Mick en mij niet om even in het zonnetje te gaan liggen..

Soesterduinen!

Vandaag met al mijn beardievrienden en - vriendinnen en hun bazen gewandeld in de Soesterduinen. Een heel voorzichtig zonnetje kwam te voorschijn toen we de zandvlakte betraden... Na afloop met zijn allen koffie, thee en chocolademelk op het terras (waar ze schijnbaar geen grotere groepen gewend waren ;-)) En daarna nog met een paar mensen naar een pannenkoekboerderij geweest.. daar lag overigens net zoveel zand op de grond als in de duinen, maar nog iets meer dan nu bij ons thuis.. Nu lekker bijkomen op mijn kussen van een geweldig leuke middag.. snurkie snurkieeeeeeeee!!!

t Zijn de kleine dingen die het doen..

Regelmatig beseffen we ons dat geluk in hele kleine dingen kan zitten. Zoals vorige week zaterdag, even met zijn drieen naar Lauwersoog, uitwaaien, visje eten, tulpen halen en naar huis voor een warme kop thee.

Het stormde nog behoorlijk en het was duidelijk dat Guus hier niet tegen opgewassen was, die woei bijna weg (kantoormiepie).Jos en ik konden het natuurlijk wel aan, wij trotseren regelmatig de harde wind, zodra het maar wat stormt gaan we naar Lauwersoog, even over de dijk, dan de pier waar ik zoals altijd even mijn poot op til tegen de laatste baken. Dit keer zagen we zelfs nog een zeehond zwemmen, zijn zwarte koppie kwam regelmatig boven water, gaaaaaaaf, dit was mijn eerste keer dat ik een zeehond in het wild zag.
Na genoeg gewaaid te hebben zijn Jos en Guus een visje gaan eten en natuurlijk werd er ook iets voor mij meegesmokkeld.. hmmmmmmmmmmmmmmm....heerlijk, dit soort dagen mogen veel vaker voorkomen!