De mijne!

Vandaag even op het grasveld voor het huis met mijn stok gespeeld, dikke pret!

Meppel

Joh, ik kom bijna overal, zo gisteren naar Meppel. De mensenfamilie van Binq ging op de foto en ik mocht ook even mee kijken. Omdat Binqemans en ik steeds aan het ouwehoeren waren, moesten we op een gegeven moment achter een hekje... Niet leuk, uiteindelijk willen we niets liever dan bij onze bazen in de buurt liggen...

Bussloo

Mirella geeft zwemles!



Nou en goed gemaakt heeft ze het! Zaterdag gingen we met zijn tweetjes richting Bussloo, 1,5 uur rijden, 160km enkele reis, maar dat werd meer dan goedgemaakt toen we aankwamen: beardiesssss!!! En wat een mooie omgeving, echt een plek om vaker naar toe te gaan met mijn vrienden. Heb me netjes met de meiden gedragen (mijn voorbeeld Sofar liet het afweten). In het begin waren er twee honden die een beetje naar tegen me deden, even later moesten we er weer langs en de baas van Milo liep een heel eind om ze heen, dus ben ik maar even met hem meegewandeld zodat ik bij die andere twee uit de buurt bleef.

We hebben met zijn allen zo'n twee uur gewandeld, gezwommen, gekeet, ballen afgepakt en tot slot nog wat gedronken op een terras, we hadden weer een supermiddag!!!

Ken je onderstaande mop?

Zoals je weet hingen de vrouwen in de Amsterdamse Jordaan altijd uit het raam. Zo wordt er op een gegeven moment bij een vrouw aangebeld. De vrouw des huizes woont op drie hoog en steekt haar hoofd dus uit het raam en ziet een man staan. Ja, wat mot je? Goedenmorgen, ik vroeg me af of u iets over heeft voor de fanfare. - Nee bedankt, ik hoef geen sigaren, antwoordt de vrouw. Nee zegt de man, of u iets over heeft voor de fanfare. - Nee, dat zei ik al. Ik lust geen sigaren. U heeft me verkeerd begrepen. Ik ben aan het collecteren voor de fanfare. Je bent toch niet doof mafkees? Ik mot geen sigaren! Waarop de man kwaad roept: Ach mens, rot toch op met je sigaren! Ja, en jij met je fanfare..!
Zo dacht ik er vanavond ook over. Bij ons in het dorp is het Licht en Feestweek. Zit ik even lekker voor het huis, komt er een fanfare langs.. Snel naar binnen! Na een half uurtje nog eentje.. reken maar dat ik de garage niet meer uitkwam. Guus ging even later met de buuv naar het sportveld om te gaan kijken, daarna langs de lichtjes en de versieringen, erg mooi allemaal. Toen ze thuiskwam, je mag raden: ik hoorde nog de fanfares! Er bleek een taptoe te zijn... Grommm... Maar natuurlijk moest ik ook een plas doen... ooooooooooooooh... daar kwamen ze wéér langs.. slechts een persoon die op een trommel sloeg, maareh... mij niet gezien... met veel beloningen heb ik eindelijk mijn rondje gedaan (overigens was de vijver heel mooi verlicht) enneh.... voor mij is het momenteel ook even ROT OP MET JE FANFARE!

Trouwens... volgens mij krijg ik morgen een goedmakertje.. heb horen fluisteren dat Guusie en ikke naar Bussloo gaan met nog meer beardievrienden en "nieuwe beardievrienden".. leuk!!

Bob de Bouwer!

Even donderjagen met Jos en zijn helmpie, yeah! Altijd keet!!

Harderwijk!

Zaterdag was het eindelijk zover, al máánden hoor ik de beardiesmeiden over 8 augustus, ja, dan zouden ze elkaar zien, oh zo leuk, oh zo dit en oh zo dat.. Ik als nuchtere beardie ben meer van het soort eerst zien dan geloven. Nou geloof me, het was LEUK!!!!

De deur stond al open toen we aankwamen en iedereen zat in de tuin, vrolijke beardie en mensenbegroeting. De buren waren al uit voorzorg een paar dagen weggegaan en ik kan ze geen ongelijk geven. Na veel gekwebbel en geklets, taart en koffie zijn we met de auto naar het bos gegaan. Na veel gewandeld en gerend te hebben dachten we dat we bijna weer bij de auto waren, niet dus... Jet en Roberto waren ons zo aan het entertainen dat we de weg waren kwijtgeraakt, oje! Na een tijdje wisten ze het weer en wat dacht je dat er voor ons liep... je weet het niet... 3 beardies!!! YEAAAAAAAAAAAAAAAAH, meiden!!!! (wij waren immers met alleen maar kerels). Dus er werd wéér gekletst.

Terug thuis hebben ze weer zitten borrelen en Roberto dook de keuken in, wil je niet weten joh wat die gozer voor lekker eten had gemaakt! Wij hondjes moesten het met de droge brokken doen, maar ala, wij zeuren ook niet altijd over de overtollige kilo's ;-)

Uiteindelijk zijn we om kwart voor 11 naar huis gegaan en om 12 uur full stop op de oprit, heb heerlijk geslapen en ik geloof dat Guus ook haar ogen dicht heeft gehad, het was echt een geweldige dag!!!

Een mooie avond

Gisteravond zijn we met zijn drieen naar Kardinge gereden. Daar zouden 4 hoogbejaarde dames deelnemen aan een ballonvaart. Guusie en ik zoeken dan altijd een rustig plekje op waar we alles gade kunnen slaan, zo nu ook. Al snel hadden we een gesprek met een gehandicapte man, hij was helemaal weg van me (das altijd leuk) hij vertelde wat over zijn leven, maar ook dat hij heel blij was dat hij alle voorbereidingen van een ballontocht es van dichtbij mocht meemaken.. Kijk, dat zijn nou de kleine dingen waar je gelukkig van kunt worden...!

Daar zijn we weer!

Guus was vanochtend blij verrast toen ze op de Telegraafsite keek: mijn beardievrienden tijdens onze wandeling in Noordwijk in mei afgelopen jaar!

Zwemmen met Sofar in Zeewolde

Even rollen.....
...en dan zie je er zo uit!!!


Afgelopen zondag ging ik weer samen met Sofar naar Zeewolde. Allevier de bazen waren ook mee, het was mooi weer, dus ze thuislaten vonden we ook sneu. Dus hup, naar het Erkemederstrand.

Soof en ik hebben weer geweldig lol gehad, sjezen over het strand, achter de bal aan het water in. Luidkeels blaffen, dikke beardievriendenpret! Na ruim een uur hielden we het voor gezien, nog even iets drinken bij het paviljoen en toen richting Amersfoort. BBQ bij huize Sofar. Joh, die tweebeners hebben zitten smullen. Raymond is een echte BBQ kok, de lekkerste dingen hebben ze gehad. Wij hebben kwijlend toegekeken, maar.. toen ik naar huis ging kreeg ik van Rianne een voetbal mee, was er helemaal mee in mijn nopjes!!

De fotos zijn door Rianne gemaakt, Jos had de camera es thuisgelaten ;-)

Slim!

Uiteraard zijn wij beardies van een uiterst slim soort, dat kunnen al mijn beardievrienden en -vriendinnen met hun baasjes beamen. Zojuist heb ik Guus nog meer laten verbazen: in het bos komen we een klein hondje tegen, een en al aandacht voor mij (tja...), baasje loopt door en roept Jody bij zich, maar Jody denkt: Ecco is leukerrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr.... Toen werd ik er een beetje zat van, sprintte naar zijn baas, Jody vloog achter me aan, baas doet hem aan zijn riem en ik gelijk terug (zonder dat ik werd geroepen) terug naar Guus... hahaha, had ik die kleine mooi tuk!

Straks ga ik naar Sofar, de bazen gaan ook mee. Ben benieuwd wat voor gein we nu weer gaan uithalen, maar dat horen jullie later!

Oom Hans Christiaan

In Odense vertelde Oom Hans Christiaan Andersen me een sprookje over een zeemeermin, de Lille Havre.. aandachtig luisterde ik naar zijn verhaal...