Sneeuw!

Nadat ik heerlijk op bed had geslapen zijn Jos en ik naar buiten gegaan. Was weer dolle pret want... er lag sneeuw! Frisse neus gehaald, wordt altijd nóg vrolijker van sneeuw.

Stiekum...

Vanmorgen even stiekum bij Jos op bed gekropen, als snel lag ik verschrikkelijk te dromen......

Maddox!

Ben samen met Guus op bezoek geweest bij Maddox. Maddox is de kleine broer van Sofar en Sofar is.. mijn boezemvriend. Onderweg was ik al wat onrustig, maar toen we eindelijk na bijna 2 uur in de auto voor het huis van Sofar stonden werd ik helemaal gek, springen door de auto, ik wilde eruit, deze straat kende ik, hier was ik vaker geweest. Sofar was ook helemaal blij om me weer te zien en we maakten veel herrie in de tuin. Maar we kwamen natuurlijk ook voor Maddox. Bij het Zweedse warenhuis had Guus van de week al knuffels voor hen gekocht, Sofar een kameel en Maddox een giraf. Wat waren ze er blij mee! En wat was het kleine monstertje leuk oooooooooooooh, zacht, lief, knuffelig.. zucht....Volgens mij was dit ook wederzijds en ik heb er een nieuw vriendje bij.

Rianne, Guus, Sofar en ik zijn na de lunch naar de Soesterduinen vertrokken. Wij waren er nog nooit geweest, maar ik kan je vertellen dat het daar prachtig is. Van enthousiasme heb ik alleen maar lopen blaffen. De duinen op en de duinen af, rollen in het zand en we hebben zelf nog even onze vachten nat gemaakt in een vennetje. Eenmaal terug bij de auto vertikte Sofar om in te stappen, die slimmerd had het door, en wilde nog lang niet weg... Hmmmm... zo ga ik het de volgende keer ook doen.

De terugweg naar Ten Boer heb ik heerlijk liggen slapen en dromen van deze geweldig leuke dag!

Mick

Mick is bij ons binnen gekomen onder de mom van "een kater na een crematie". Nadat ik werd opgepik bij Ella en William, die op me hadden gepast terwijl Jos en Guus naar een crematie in Amsterdam waren, besloten ze om Mick mee naar huis te nemen. Zijn naam had hij net de vorige dag gekregen, Mick, naar Mick Dundee, omdat hij een mooie krokodillekoptekening op zijn hoofdje had. De terugweg van Aalsmeer naar Ten Boer hebben we 2 uur in hevige onweersbuien gereden, ik achterin, heerlijk slapend na een bezoek aan Dewi en Jos en Guus voorin, Mick op schoot in een mandje. Iedere keer wanneer we die weg rijden komt het verhaal weer ter sprake. Het kleine kereltje was snel gewend aan zijn poezenzussen en af en toe moest ik hun scheiden, óf hij was te wild richting Mies, óf kreeg hij zelf op zijn sodemieter van Google. Enniewees.. als een echte scheids sprong ik tussen het stel .

Nog steeds hebben we dikke lol met elkaar. Wanneer we terugkomen van vakantie blijft ie als kauwgom aan Guus plakken, schreeuwen wanneer hij achter een deur zit. Zomers kruipt hij onder de siergrassen en zie je alleen nog het witte puntje van zijn staart eruit steken. Samen geven wij elkaar kopjes. En tegen een uur of 10 s'avonds wordt hij wakker na zijn schoonheidsslaapje als hij op de armleuning van de bank heeft liggen slapen en wil dan perse verder slapen bij Guus. Een klein nadeel van hem is dat hij heel erg snurkt, echt snurken.. hele bossen worden er gezaagd. Sinds kort snap hij ook dat wanneer er tegen mij gezegd wordt dat ik naar mijn kussen moet, hij naar de bijkeuken moet om te slapen. Als een speer vliegt hij dan die kant op. Wanneer ik bij mijn waterbak wil, staat Mick er regelmatig op twee achterpoten bij te drinken en ik betrap hem er ook wel es op dat hij mijn brokken pikt. Vooral de gedroogde kippetjes uit het keukenkastje, wanneer deze volgens hem nét te lang openstaat.

We hebben een kattenluik en uiteraard snapt hij het spelletje ook, heel voorzichtig gaat hij dan weer naar binnen. Maar vaak zit hij smorgens opeens voor het raam, buiten. Vannacht was het ook weer zover, het had behoorlijk gevroren en wat denk je? Een klagelijk miauw te was horen.. Guus zit voor de schuifpui opeens een witte bef, ja hoor.. daar zit Mick met koude poten!!! Schijnbaar snapte hij opeens niet meer hoe hij binnen moest komen en had zich behoorlijk zitten te verkleumen, de ziel.

Voor de fotos is hij even speciaal gaan zitten, het zebrakrukje stond áchter het gordijn en als echte heer drappeer je je dan even op een heerlijk glanzende vitrage, pootje omhoog.. chapeau!

Herfstdag

Oterdum en Heveskes

Vandaag zijn Jos, Bas, Roos en ikke naar Oterdum en Heveskes geweest. Heveskes was een dorpje dat toen de bouw van de Eemshaven begon van de kaart werd geveegd, alleen het kerkje is blijven staan. Daar heb ik heerlijk nog even in de zee gezwommen en later zijn we naar de nog te leggen gasleidingen geweest. Je kon daar lekker doorrennen en in klauteren. Eerst was het wat eng, maar toen ik blafte werd het alleen maar enger.. het echoode! Maareh.. we zijn wel even met zijn allen op de foto gegaan!

De 4mijl van Groningen

Jos en Guus hebben zes weken lang, 3x per week een looptraining gevolgd. Twee keer per week met ons drietjes en zondags met een hele groep (ik moest thuisblijven). Vandaag was het eindelijk zo ver, de loopschoenen werden weer aangetrokken en ik rekende op een rondje bos, maar tja.. ik kon niet mee want er zouden nog 20.000 mensen komen.. hmmmmmmmmmmmm.. naja heb ze maar veel succes gewenst en Guus mag voor een keer haar verhaal op mijn blog plaatsen, hier komt ie:


We waren al vroeg wakker met enige onrust wat er vandaag allemaal zou gaan gebeuren, beetje rondhangen thuis, niet echt iets kunnen ondernemen omdat je nog een loop voor de boeg hebt en tja.. beetje onrustig, zeg maar gerust....nerveus!

Op het moment dat we aankwamen in Haren waren er al vele duizenden mensen gestart, we zouden in het 12000 vak starten en hadden nog even tijd, ondertussen kom je mensen van de clinics tegen, collega's, buren en vage bekenden, een en al gezelligheid. Enniewees, na de start, waar iedereen joelend doorheen liep, crossen we door Haren, en ik hoor een collega mijn naam roepen, wauw, dit is gaaf. Op weg naar de Stad, geen plekje te zien waar geen publiek is, af en toe zigzaggend tussen de lopers, dan weer recht vooruit, blik op oneindig.. Op de Herebrug ontdek ik Janet, Sonja en Tinus, ondertussen heb ik echt last van dove handen, geen idee waar het van komt, fijn is het niet, maar nog even.. de Herestraat in, 4 rijen dik publiek, naast me hoor ik een vader tegen zijn dochtertje (jaar of 7?) zeggen, dat ze nu moet gaan rennen, alles op alles, prachtig! En dan vlieg je de Vismarkt op, wat een volk, wat een mensen en daar is de finish, de trainster staat al aan de kant met haar duim omhoog, in mijn handen klappend en gigantisch trots op deze overwinning ga ik na 42.21 minuten over de finish.
Een eindje verderop zie ik Jos staan, zo trots als een pauw, hij heeft 38 minuten gelopen en voelt zichzelf ook nog prima. Daarna zien we Karel en Luts met rozen en een handdoek, heerlijk. Na afloop met zijn vieren naar ons huis en pizza gegeten, wat een dag, wat een ervaring!!!

Ik heb het geflikt!!!!

De mijne!

Vandaag even op het grasveld voor het huis met mijn stok gespeeld, dikke pret!

Meppel

Joh, ik kom bijna overal, zo gisteren naar Meppel. De mensenfamilie van Binq ging op de foto en ik mocht ook even mee kijken. Omdat Binqemans en ik steeds aan het ouwehoeren waren, moesten we op een gegeven moment achter een hekje... Niet leuk, uiteindelijk willen we niets liever dan bij onze bazen in de buurt liggen...

Bussloo

Mirella geeft zwemles!



Nou en goed gemaakt heeft ze het! Zaterdag gingen we met zijn tweetjes richting Bussloo, 1,5 uur rijden, 160km enkele reis, maar dat werd meer dan goedgemaakt toen we aankwamen: beardiesssss!!! En wat een mooie omgeving, echt een plek om vaker naar toe te gaan met mijn vrienden. Heb me netjes met de meiden gedragen (mijn voorbeeld Sofar liet het afweten). In het begin waren er twee honden die een beetje naar tegen me deden, even later moesten we er weer langs en de baas van Milo liep een heel eind om ze heen, dus ben ik maar even met hem meegewandeld zodat ik bij die andere twee uit de buurt bleef.

We hebben met zijn allen zo'n twee uur gewandeld, gezwommen, gekeet, ballen afgepakt en tot slot nog wat gedronken op een terras, we hadden weer een supermiddag!!!

Ken je onderstaande mop?

Zoals je weet hingen de vrouwen in de Amsterdamse Jordaan altijd uit het raam. Zo wordt er op een gegeven moment bij een vrouw aangebeld. De vrouw des huizes woont op drie hoog en steekt haar hoofd dus uit het raam en ziet een man staan. Ja, wat mot je? Goedenmorgen, ik vroeg me af of u iets over heeft voor de fanfare. - Nee bedankt, ik hoef geen sigaren, antwoordt de vrouw. Nee zegt de man, of u iets over heeft voor de fanfare. - Nee, dat zei ik al. Ik lust geen sigaren. U heeft me verkeerd begrepen. Ik ben aan het collecteren voor de fanfare. Je bent toch niet doof mafkees? Ik mot geen sigaren! Waarop de man kwaad roept: Ach mens, rot toch op met je sigaren! Ja, en jij met je fanfare..!
Zo dacht ik er vanavond ook over. Bij ons in het dorp is het Licht en Feestweek. Zit ik even lekker voor het huis, komt er een fanfare langs.. Snel naar binnen! Na een half uurtje nog eentje.. reken maar dat ik de garage niet meer uitkwam. Guus ging even later met de buuv naar het sportveld om te gaan kijken, daarna langs de lichtjes en de versieringen, erg mooi allemaal. Toen ze thuiskwam, je mag raden: ik hoorde nog de fanfares! Er bleek een taptoe te zijn... Grommm... Maar natuurlijk moest ik ook een plas doen... ooooooooooooooh... daar kwamen ze wéér langs.. slechts een persoon die op een trommel sloeg, maareh... mij niet gezien... met veel beloningen heb ik eindelijk mijn rondje gedaan (overigens was de vijver heel mooi verlicht) enneh.... voor mij is het momenteel ook even ROT OP MET JE FANFARE!

Trouwens... volgens mij krijg ik morgen een goedmakertje.. heb horen fluisteren dat Guusie en ikke naar Bussloo gaan met nog meer beardievrienden en "nieuwe beardievrienden".. leuk!!