Doordat het maandagavond hard had geregend en geonweerd bleef het dinsdag wat miezerig. Een mooie gelegenheid om op pad te gaan naar het huis van Knud Rasmussen. Tja, ik wist toch die dag niet wie hij was maar hij bleek een ontdekkingsreiziger te zijn geweest. In Hundested (Hondenstad, vernoemd naar een soort zeehond dat een blaffend geluid maakte)aangekomen moest ik in de auto blijven wachten, maar denk maar niet dat ik daar trek in had, ik rook de zee en moest wachten, dat was echt niet tof van die gasten. Later vertelden ze me dat ze een prive rondleiding hadden gehad door twee oudere mannen die er echt lol aan hadden, geintjes over en weer, ontdekkingsreizigers die Johan Cruyff heten, het Casanova gedrag van Knud Rasmussen, de Deense voetballers bij FC Groningen zich verslikken toen Guus vertelde dat ze nog nooit van de beste Knud had gehoord. Als klap op de vuurpijl werd uit een afgesloten kast een hoorn van een tweehoornige Narwal tevoorschijn gehaald, waaaaauuuwww. Al eerder hadden ze de hoorn gehad, maar was gestolen door een alcoholico die geld nodig had. Via via hadden ze deze gekregen. Het huis was overigens nog helemaal zo ingericht als Knud hem de laatste keer had verlaten, inclusief de ijsberenvel over het bed. Maar Knus sliep toch liever met zijn 1.62m in een kast sliep, tja.. rare mannen die ontdekkingsreizigers.
Hierna zijn we doorgereden naar Hornbaeck. Guus draagt inmiddels haar 4e paar Ilse Jacobsen Hornbaeck laarzen en natuurlijk moesten we daar even gaan kijken. Helaas, de winkel konden we (nog) niet vinden. Dan maar even de haven in. Wanneer er maar een haventje is, wij kunnen uitwaaien zijn we al snel tevreden. Verder vonden we Hornbaeck een triest dorpje. De avond hebben we doorgebracht in het haventje van Gilleleje, lekker rondneuzen en een visje eten, natuurlijk kreeg ik ook voldoende vis.
